Domek wypoczynkowy dla 7 osób [100m.kw] jest położony na prywatnym terenie o pow. 1,2ha. Na tym terenie znajdują się cztery domki z których jeden zajmują właściciele, a pozostałe są przeznaczone dla gości Lokalizacja domku gwarantuje jego gościom ciszę, spokój i bezpieczeństwo. Teren przylega do górskiej rzeczki o nazwie Hoczewka na długości 200m,w której wartko płynie woda o I klasie czystości. Bardzo dogodny dojazd samochodem do posiadłości o każdej porze roku .
Basen kryty - 0,7km: Basen otwarty - 1,0km; Wyciąg narciarski - 0,7km ; Korty tenisowe - 0,7km ; Wypożyczalnia koni - 3km ; Kościół - 1,2km; Sklep spożywczy - 0,3km; Poczta - 0,3km; Las - 0,1km; Bank - 20km ; Jezioro solińskie - 15km; Bieszczadzka kolejka - 20km ; Synagoga w Lesku - 20km; Bieszczadzki Park Narodowy -20km; Klasztor Nazaretanek w Komańczy[miejsce zesłania Kd.S.Wyszyńskiego] - 25km; Skansen i muzeum ikon w Sanoku- 38km; Zamek w Lesku - 20km,w Krasiczynie - 50km i Łańcucie - 130km.
A ponadto w najbliższym otoczeniu piękne i ciekawe trasy dla pieszych, rowerowych i konnych wycieczek oraz tereny bogate w jagody, maliny, jeżyny, grzyby i zioła.
Dawne miasteczko, obecnie niewielka osada położona w dolinie Hoczewki, przy drodze Lesko - Cisna.
Założony na początku XVII wieku przez Piotra II Bala, w 1634roku otrzymał potwierdzenie praw miejskich magdeburskich. Pod koniec XVII wieku Baligród był jednym z ważniejszych ośrodków gospodarczych w regionie, znany z targów winnych oraz zjazdów szlachty sanockiej. Jednak wraz z rozwojem kolei trakt handlowy wiodący z Baligrodu przez przełęcz nad Roztokami Górnymi na Węgry stracił na znaczeni, a miasto zaczęło podupadać.
Pod koniec XIX wieku podstawowym zajęciem mieszkańców było rolnictwo oraz hodowla bydła i owiec. Cały handel skupiony został w rękach Żydów, którzy notabene na początku XX wieku stanowili najliczniejszą grupę w tej wielonarodowej społeczności.Podczas I wojny światowej Baligród znalazł się w strefie wyjątkowo ciężkich walk między wojskami rosyjskimi a austro-węgierskimi. W okresie międzywojennym miejscowość utraciła prawa miejskie, lecz nadal pełniła rolę lokalnego ośrodka handlowego i usługowego. Wraz z wybuchem II wojny światowej Baligród bez walki zajęty został przez oddziały niemieckie. Niemcy ulokowali tu swe władze powiatowe, obsadzając większość stanowisk Ukraińcami. W 1942 roku baligrodzcy Żydzi zostali wywiezieni do obozu koncentracyjnego w Zasławiu, hitlerowcy rozebrali synagog, a macewami z miejskiego kirkutu wybrukowali rynek miasteczka.Latem 1944 roku zaktywizowały się oddziały Ukraińskiej Powstańczej Armii, dokonując masowego mordu na mieszkańcach Baligrodu - zginęło wówczas ponad 40 osób.Tuż po wojnie Baligród pełnił funkcję nieformalnej stolicy Bieszczad ponieważ stacjonował tu garnizon Wojska Polskiego.
Było to najdalej wysunięte miejsce w głąb gór, gdzie Polacy mogli się czuć w miarę bezpiecznie. Upamiętnieniem tamtych czasów jest czołg stojący w rynku, mimo że nie jest to typ, który był tutaj używany jest niewątpliwie symbolem tych wydarzeń, podobnie jak tablica pamiątkowa odsłonięta w 40 rocznicę zbiorowego mordu oraz obelisk ku czci Wojsk Ochrony Pogranicza poległych w walkach z UPA. Najcenniejszym zabytkiem miejscowości jest układ urbanistyczny rynku niemal nie zmieniany do czasów lokacji. Wokół rynku stoi kilkanaście staruch murowanych domów , w południowo-wschodnim narożniku zdewastowany budynek cerkwi. Na północ od rynku znajduje się kościół parafialny pw. Niepokalanego Poczęcia NMP wybudowany w latach 1877-1879. Będąc w Baligrodzie warto odwiedzić duży cmentarz wojskowy żołnierzy polskich i radzieckich poległych w latach 1944-1947.